Dag 1 - De (heen)reis deel 2

We landen net iets meer dan een half uurtje te laat, iets voor 16uur, op Denver Airport. Met het treintje kunnen we naar de bagageband, waar ik Denise nog nooit zo snel naar buiten heb zien rennen om een sigaret te gaan roken (toch ruim 15uur niet gerookt; jammer dat ze dat niet kan volhouden ...). We wachten rustig bij de bagageband, en na een minuut op 15 komen de koffers al de band af, die van ons weer zo goed als het eerste.

Al snel kunnen we dus naar de Alamo pick-up plek, waar een bus bijna gelijk aankomt. Zoals altijd dezelfde tactiek als we bij Alamo zijn; ik spring eruit om als eerste binnen te zijn, terwijl Denise met de mannen rustig de koffers meenemen uit de bus. Maar bij Alamo staat er niemand, dus ik word gelijk geholpen. Ik geef nog aan dat ik recht had op een Upgrade, vanwege problemen vorig jaar. Nou, ze weten van niets, maar als ik de email laat zien, is het gelijk geregeld. Alle gegevens stonden via SaveTime al in het systeem, dus binnen 5min konden we al op weg naar de auto's. Daar worden we gelijk door iemand geholpen, die aangeeft dat de PFAR (Premium SUV's) iets verderop staan, we mogen er zelf 1 uitkiezen. Het enthousiasme wordt groot, want ik zie twee gigantische auto's staan, waarvan duidelijk 1 zwarte Suburban en als we dichtbij staan zien we dat de andere witte een Ford Expedition is. Ik weet het al gelijk, de witte Expedition ziet er geweldig (en groot) uit ! Volgens mij moet er wel een gigantische smile op mijn gezicht staan !

Het is verschrikkelijk mooi en zonnig weer; en de zonnebrillen zitten nog in de koffers, dus het is gewoon lastig rijden met die zon midden in je gezicht; maar we zeuren niet ! Het is inmiddels bijna 17uur en we rijden langs de Airport hotels (wat nog wel 10 - 15min rijden is vanaf het vliegveld; ze hebben ruimte zat hier) en dan bedenk ik me dat daar een Outback zit ... Zullen we ... ? Ik vraag of iedereen al trek heeft, en of we even gek zullen doen en gewoon in de Outback gaan eten. Nou, dat had ik niet hoeven vragen; gelijk de afslag nemen en gaan ! We bestellen allemaal een standaard 'steak' (allemaal Outback Special, alleen ik de NY Strip klein), en we genieten alweer van de entourage, het brood vooraf (met honeybutter) en de Cola Zero. Niet lang daarna komen de stukken vlees, en het is echt weer ZO verschrikkelijk lekker !

Iets voor 18uur rijden we weer weg, nadat ik nog naar de manager had gevraagd om hem te complimenteren (zeggen dat iets wel goed is, is vaak nog leuker om te horen) en we rijden in een half uurtje heerlijk met het bakbeest naar ons hotel. Daar krijgen we een kamer op de Executive Floor, met toegang tot de lounge en ook ligt de droam klaar om in gebruik te nemen. We hadden ook een suite kunnen krijgen, maar dat is alleen met King bed, dus om daar nou met z'n 4-en in te gaan liggen ... Ik zag onderweg vlakbij het hotel nog een ski-winkel, en om te voorkomen dat we in slaap storten, besloten we daar nog even heen te rijden. Toen we daar aankwamen, bleek het toevallig een Breeze te zijn, waar we morgenochtend onze ski-spullen zouden ophalen. Even vragen, en ja hoor, daar konden we ze ook gelijk meenemen; ideaal !

Als we rond 20uur weer in het hotel zijn, besluiten we nog even in de lounge te gaan kijken. Daar kunnen we wat drinken en kleine hapjes nemen, terwijl Denise even gaat douchen. We raken in gesprek met de vrouw die daar werkt, en kletsen zeker een half uur over vanalles en nog wat; vooral over hoe ze als alleenstaande moeder de eindjes aan elkaar knoopt, maar ook hoe de hele gemeenschap daar bij helpt (en bijvoorbeeld ook de manager van het hotel; die feest voor afstuderen van haar zoon regelt in hotel). Als we terug naar de kamer gaan, krijgen we hele ladingen drinken, yoghurt, etc mee. Toch altijd bijzonder hier om dat soort verhalen te horen, en ook de mannen beseffen dan weer eens hoe goed ze het hebben ... We zijn iets na 20:30 weer op de kamer en Denise stort letterlijk in slaap. De mannen zijn niet moe hoor, maar na 3min hoor ik niets meer en liggen ze al in diepe slaap. Ik zet de weblog nog online (was in vliegtuig niet meer gelukt) en voor 21uur lig ik ook, en slaap gelijk ...